Dystrykt Września – podstrefa prywatna

Istnieje coś takiego jak podblog Żołnierza. To też blog, ale pismo barzy katolickie takie społeczno-kulturalne, żeby nie powiedzieć: „Tygodnik Powszechny”. Ten „tygodnik” nazywa się Teatr Brzmienia Wu Er Zet. I kipi z niego zapał animatorski. Oto najnowszy przykład:
Zaczynamy działać! Jest plan, są chęci, pomysły i możliwości! Na początek, postanowiłem ubrać legendy wrzesińskie w formę improwizacji muzycznej, połączonej z tekstem, tańcem i wizualizacją. Co Wy na to? Mam nadziej, że znajdą się chętni którzy tchną do tego przedsięwzięcia ducha WueRZet! Zapraszam Wrześnian (i nie tylko) do współpracy! Grasz na czymś lub tylko improwizujesz? Marzysz o dobrej zabawie i zabiciu nudy? Chciałbyś zaistnieć we wspólnym projekcie? Dołącz do nas! Razem możemy stworzyć niezapomnianą legendę! GG Żołnierza 8843895 tel.601 53 63 63.
Dołączam się , choć we flet dmuchać nie potrafię, ani żaden inny rożek angielski, za to podam swój TOP 10 do wykorzystania, to jest postaci do opisania i obtańczenia:
1. Kobieta dwudziestowieczna, zwana „Prumelą”.
2. Romek vel „Fifin”.
3. Budzyna i cała ferajna z miasta: Pluto, Orka i przyjaciele…
4. Mojżesz, ten nasz wrzesiński.
5. Burmistrz-babcia klozetowa, czyli Ignacy Szypulski.
6. Józef Matuszewski
7. Lody u Przeora
8. Gwizdający człowiek z psem
9. Hrabia pawie oczko(czy jakoś tak… jeśli coś nie przekręciłem)
10. Nad Nilem.

Z niebywałym zadowoleniem przyjąłem wiadomość, że Żołnierz WRZ, będzie startował na fotel prezesa domu kultury. Dom wypełnił się radością. Żona myjąc gary usłyszawszy to zbiła talerz. Synek zaszlochał ze szczęścia. A babcia z dziadkiem wpadli sobie ramiona. Potem wszyscy zatańczyli pogo, żeby do cholery to jakoś uczcić! Gdy na niebie zapaliła się pierwsza gwiazdka wyszedłem na  balkon i wydarłem ryja na wieś: Łubu dubu łubu dubu niech nam żyje prezes naszego klubu, niech żyje nam.
To śpiewałem ja dziennikarzyna drugiej klasy.

Reprymenda chyba zadziałała. A może mi się tylko wydaje, że ktoś to czyta. Nie! Nie czyta. Nieważne. Ważne, że zadziałało. Na ten przykład: Edas poszedł w nowy design, a co ważniejsze przemówił, bo dotąd był enigmą. Żołnierz WRZ-tu łaskawie powrócił we wdzianku Batmana, ale ja wciąż i wciąż czekam na powrót burmistrza na sankach, przecież zima za rogiem. Nygusa odpalił Jakub Pera, no cóż…po owocach go poznamy.

Nad Wrześnią zawisł wielki zielony ogórek.  Warzywo emituje tajemniczą moc,  która powoduje, że czas zwalnia, ludzie pełzają, zamiast chodzić. Nawet samochody, niepodważalnie obiekty mechaniczne, ruszają się jak muchy w smole. Może to wszystko złudzenie optyczne, ale da się obronić tezę, że wakacyjne ogórki już dojrzały…
Poszła już pielgrzymka promienista z Biechowa na Jasną Górę. Na tę okoliczność powstał blog, który na razie jest czymś  w rodzaju przewodnika dla pielgrzymów. Mam nadzieję jednak, że będzie to również dziennik z pielgrzymki, przede wszystkim  z informacjami z kuchni tegoż przedsięwzięcia. Kiedyś były gazety jednodniowe, teraz mamy bloga na każdą okazję.
Żołnierz uruchomił „Teatr Nieznanego Żołnierza”, czytaj nowy blog.  Oto co napisał w prologu:  Teatr Nieznanego Żołnierza to miejsce mistyczne, w którym każdy dzielny wojak odpocznie i ukoi swoją skołataną codzienną walką duszę. Miejsce w którym każdy szary żołnierz będzie miał okazję zaistnieć i spełnić się twórczo(…). Inicjatywa ta wymaga od aktorów ogromnego poświęcenia w postaci zakupu flaszki i popitki, oraz dostarczenia we własnym zakresie kieliszków (zgodnie z jedyną słuszną ideologią ZPNP -”Z plastikowych nie pijemy”). Pierwszy wpis o Eryku, nic tylko się podpisać.