Dystrykt Września – podstrefa prywatna

W zgodzie ze starym, ależ też tutejszym zwyczajem obchodzimy okrągłą, pierwszą rocznicę w wordpressie. Stasiek puścił już ze dwa pawie, a Józek sprzecza się z Zenkiem, czy się toasty wznosi, czy też wygłasza. Zanczy się dobrze jest…  Nie wiadomo, czy z tej okazji, ale przyszedł list – komentarz do postu pt. Magazyn 80/90, który napisałem rok temu.  Wzruszyłem się (ale łzy wzruszenie nie zalały mi twarzy), bo odezwał się stary znajomy:
Miło usłyszeć vel poczytać tak miłe słowa o Piotrze u ,którego drogi Filipie także byłem dwukrotnie gościem w latach 90-tych.To prawda ,że muzykę nie tylko trzeba puszczać jak to nieudolnie robią stacje radiowe w dzisiejszych czasach, traktując utwory jak gonitwę muzyczną ale umieć je zapowiedzieć ,skomentować ,potraktować je po macoszemu i wreszcie przełożyć to na rynek dyskotekowy jak to umiejętnie robił i robi nadal Piotr Stańczyk.
Pozdrawiam
Michał Kowalczyk.

A jak jesteśmy już przy starych czasach, to też wzruszyłem się (ale łzy wzruszenia nie zalały mi twarzy), gdy świrując w kanale, odświeżyłem sobie ten kawałek. Proszę bardzo: Paryż, hala Bercy i do tego live i ona: Mylene Farmer:

Z budowaniem bloga jest podobnie jak z kopulacją słoni. Dużo hałasu, kurzu, a efekty za dwa lata* – mawia Wojciech Łazarek, były selekcjoner kadry narodowej. Coś co można nazwać „moim blogiem” powstaje od 10 miesięcy. Była już jedna likwidacja – Mały Robal, nowy początek  – Dystrykt Września. Przyszła pora na kolejny skok. Tym razem nastąpiła wyprowadzka. Pożegnałem się z bloxem i poszedłem do wordpressa ze zmianą adresu włącznie, ale stara nazwa pozostała. Powód jest oczywisty, tutaj są większe możliwości!  Mam nadzieję, że będzie lepiej i ciekawiej… 

*w oryginale: z budowaniem drużyny jest podobnie jak z kopulacją słoni. Dużo kurzu, hałasu, a efekt za dwa lata.