Mariusz Forecki, fotoreporter z Poznania pracuje nad trzecią częścią Kolekcji Wrzesińskiej. To portret miasta i gminy Września. Na jego stronie internetowej można obejrzeć zdjęcia z powstającego właśnie zestawu. Fotograf zamierza zakończyć pracę nad projektem w maju przyszłego roku. Warto zajrzeć też na blog - Smocze historie.

Jak to szło… Siekiera, motyka, gaz i prąd. Kiedyż oni pójdą stąd. Siekiera, motyka, prąd i gaz, a żeby w was piorun trzasł. Takie ponoć są obecnie nastroje we Wrześni – okupacyjne.  Przynajmniej tak słyszałem. Nie będę wynikał, kto jest okupantem, a kto dręczonym narodem. Nie chce mi się też  wypruwać i świadczyć o tym, że jest inaczej.  Jednak dla niektórych powinien, to być sygnał, że sytuacja jest napięta jak baranie jaja.  Póki co, ten blog jeszcze istnieje, tak jak kilka innych stron internetowych , gazet i wydawnictw.  A więc wszystko dobrze jest… Poza tym zapraszam do Kołaczkowa.

Zadaniem tego bloga jest wspierania (może  to za dużo powiedziane, no ale niech będzie) innych inicjatyw blogowych pojawiających się w naszym mieście. Taki mały boom był dwa lata temu, teraz za sprawą wyborów samorządowych znowu się coś ruszyło. Bloga założył Krzysztof Wojciechowski, były starosta wrzesiński, obecnie radny opozycyjnego Obywatelskiego Forum Samorządowego. Witrynka jest stale aktualizowana, to duży plus. Posty są interesujące, często pisane w pierwszej osobie, krótko i na temat, bez nudziarstwa. To nowa jakość we wrzesińskiej polityce, pozwala wpływać na niedocenianą  chyba jeszcze część opinii publicznej. Szkoda tylko, że tak późno, szkoda że przez ostatnie cztery lata nie dowiedzieliśmy się, co myśli opozycja na temat zmieniającej się Wrześni i powiatu, na temat poszczególnych projektów uchwał, czy też tzw. ważnych spraw. Mam nadzieję, że jeszcze to nastąpi, że jeszcze nie jest za późno…Może któryś z włodarzy skusi się na vloga, to byłoby dopiero coś!

Po nowych brukach, świeżych asfaltach i kolorowych elewacjach pełzają zastępy pijaków. Najbardziej widoczni są ci pełnowymiarowi; zniszczone, mlaskające twarze, czerwone nosy, ręce w starej dżinsowej kurtce, stoją na chińskim trotuarze czekają na coś, na kogoś, bądź na boskie zmiłowanie. Większość jednak ukrywa się w biurach, szkołach, firmach, instytucjach, pięknych domach, to pijani szanowani obywatele. Września tonie, jak miasteczka nad Odrą, albo Wisłą. Tonie w jeziorze wódy. Promile rozlały się wszędzie: pod szkołami, przedszkolami, kościołami, kuszą… wniebowstąpieniem… Wały puściły już dawno. Skala dramatu jest wielka. A to wnuczek chce udusić swoją 90-letnią babcię, bo zabrakło mu 5 zł na flaszkę, a to mamusia z tatusiem przyjęli tyle elementu baśniowego, że na dupie niemowlaka zasechł dwudniowy gówniany skobel. Codzienność alkoholiczna, to także długa jak magistrala transsyberyjska wokanda we wrzesińskim sądzie: dziesiątki wniosków o przymusowe leczenie odwykowe, główna robota wydziału cywilnego. Karny też tonie w artykule 207, no przecież jak tatuś pije, to nie wolno mu przeszkadzać. Jest też cała rzesza podwójnie zgazowanych. Policja poprawia sobie statystyki i to jedna dobra rzecz z tego wynikająca. Potrzebna jest doktryna powstrzymywania lobby alkoholowego! Dosyć farsy o nazwie komisja antyalkoholowa! Dość chorego system przyznawania koncesji! Dosyć chorych układów!

Czas temu jakiś Jacek Żakowski napisał w „Polityce” o gigantycznym wpływie kultury na inwestycje. Artykuł zaczyna się od pierdów o Balzaku i powiedzonka „nie będę fatygował hrabiny, by zaoszczędzić ludwika”, znaczy fajnie się zaczyna. Po lekturze stało się coś niesamowitego… pomyślałem, pomyślałem, że żyję w mieście buraka, ogórka i marchewki. Uświadomiłem sobie, że we Wrześni nie ma inwestycji, bo nie ma kultury i na odwrót, za to mamy: WOK cudnie pachnący galartem i muzeum z PTTK w środku, a LZS już ustawił się w kolejce. Są też mecenasi, co poza Dodą świata nie widzą. PKP!
Jedyne co się zgadza z koncepcją Żakowskiego, to to, że stawiamy na chóry, a nie kabarety. Mamy swoich ludzi w chórach – doliczyłem się dwóch – a może jest ich więcej. Nie wiem. Nie wiem także czy oprócz śpiewania, wiążą się kulturowo i śpiewają o tym czy we Wrześni zainwestują Chińczycy, Koreańczycy a może Katarczyki. Być może nam coś pięknego wyśpiewają: Idzia bidzia min, sua suła… siang, siang, osjan chuła sinczilesaj kum kum! I jeszcze będzie cudownie…

Jestem groźny dla systemu korporacji. Do tego wniosku doszedłem dzisiaj dłubiąc w nosie. Dokopałem się do oczywistości, że w drodze po prawdę zatrzyma mnie Służba.  A Służba może to być różna. Służba Jej Królewskiej Mości może mi podłożyć jakąś Kurylenko, której trudno będzie się oprzeć. Służba Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego jest zaś podstępna. Najdzie mnie w nocy i zapłodni. No i jak wtedy z tym brzuchem będę biegał po mieście z kamerą w ręku lub jakimś długopisem, no jak się pytam. Służba Centralnego Biura Antykorupcyjnego  już nasłała na mnie Tomasza Małeckiego. Gościu od dwudziestu lat nie chce się ode mnie odczepić. Służba Niezidentyfikowanych Obiektów Latających może wysłać mnie do Dębiny, gdzie czai się ktoś potężniejszy, i porwą mnie jak nic. Żaden Fox Mulder mi nie pomoże, gdy na Marsie będę prostował banany. Piszę, bo mnie boli, nie… Piszę też yotubem, to co powyżej, to egzemplifikacja mojej mimo wszystko postawy propaństwowej. Szpieg Kondrat - Zacharski z drużyną wychodzi z Iraku, niby nic, a tu nagle góralskie „Krywaniu, Krywaniu”…w środku Bliskiego Wschodu napier…, te filmowce to umieją za jaja zapłać, ah…