Dystrykt Września – podstrefa prywatna

Czas temu jakiś Jacek Żakowski napisał w „Polityce” o gigantycznym wpływie kultury na inwestycje. Artykuł zaczyna się od pierdów o Balzaku i powiedzonka „nie będę fatygował hrabiny, by zaoszczędzić ludwika”, znaczy fajnie się zaczyna. Po lekturze stało się coś niesamowitego… pomyślałem, pomyślałem, że żyję w mieście buraka, ogórka i marchewki. Uświadomiłem sobie, że we Wrześni nie ma inwestycji, bo nie ma kultury i na odwrót, za to mamy: WOK cudnie pachnący galartem i muzeum z PTTK w środku, a LZS już ustawił się w kolejce. Są też mecenasi, co poza Dodą świata nie widzą. PKP!
Jedyne co się zgadza z koncepcją Żakowskiego, to to, że stawiamy na chóry, a nie kabarety. Mamy swoich ludzi w chórach – doliczyłem się dwóch – a może jest ich więcej. Nie wiem. Nie wiem także czy oprócz śpiewania, wiążą się kulturowo i śpiewają o tym czy we Wrześni zainwestują Chińczycy, Koreańczycy a może Katarczyki. Być może nam coś pięknego wyśpiewają: Idzia bidzia min, sua suła… siang, siang, osjan chuła sinczilesaj kum kum! I jeszcze będzie cudownie…

Jestem groźny dla systemu korporacji. Do tego wniosku doszedłem dzisiaj dłubiąc w nosie. Dokopałem się do oczywistości, że w drodze po prawdę zatrzyma mnie Służba.  A Służba może to być różna. Służba Jej Królewskiej Mości może mi podłożyć jakąś Kurylenko, której trudno będzie się oprzeć. Służba Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego jest zaś podstępna. Najdzie mnie w nocy i zapłodni. No i jak wtedy z tym brzuchem będę biegał po mieście z kamerą w ręku lub jakimś długopisem, no jak się pytam. Służba Centralnego Biura Antykorupcyjnego  już nasłała na mnie Tomasza Małeckiego. Gościu od dwudziestu lat nie chce się ode mnie odczepić. Służba Niezidentyfikowanych Obiektów Latających może wysłać mnie do Dębiny, gdzie czai się ktoś potężniejszy, i porwą mnie jak nic. Żaden Fox Mulder mi nie pomoże, gdy na Marsie będę prostował banany. Piszę, bo mnie boli, nie… Piszę też yotubem, to co powyżej, to egzemplifikacja mojej mimo wszystko postawy propaństwowej. Szpieg Kondrat - Zacharski z drużyną wychodzi z Iraku, niby nic, a tu nagle góralskie “Krywaniu, Krywaniu”…w środku Bliskiego Wschodu napier…, te filmowce to umieją za jaja zapłać, ah…

Mieliście kiedyś wrażenie, że ktoś was stale obserwuje?  Taką schizę mam codziennie, jak się okazuje nie bez podstaw. Otóż będąc w stanie błogosławionym, czyli wtedy gdy wykonuję strategiczne czynności służbowe, jakiś paparazzo stuka mi fotki. Potem te dzieła lądują w moim telefonie… żebym sobie popatrzył. No cóż. Wspólnym mianownikiem tych fot jest, to że jest w nich pokazywana  moja strona od dupy. Nie dziwi mnie to wcale. Kiedyś chciano mnie szantażować fotką mojej owłosionej dupy( nie widziałem jej)… co zostało już na tym blogu opisane.  Według owego paparazzo od tyłu wyglądam tak:

Słoneczko świeci, ptaszki ćwierkają,  a przysłowiowa poczytalność spada. Takie jest odwieczne prawo natury. Spotkana na mieście fama powiedziała mi z przekąsem, że tak być musi.  – No wiesz, wolą żreć kiełbaski z grilla, popedałować, a czasami też, no wiesz to inne popedałować też… Krwi nie oszukasz, a panie internatem, to oni tak wcale nie żyją  – rzekła.
Fama ma rację, czy nie? Oto jest pytanie. Ale postanowiłem tutaj trwać, no bo wicie towarzysze, kiedyś wrócicie przed monitory, a ja będę już na was czekał w pełnej gotowości bojowej. Ostatnio – jak widać – nieco zaginąłem w akcji, ale jak zwykle z pomocą przyszedł mi niezawodny strażnik Teksasu…  

Jest trochę ruchu w interesie. Jakiś czas temu zaczęła działać strona internetowa Krzycha Liberkowskiego. Normalnie kultura i sztuka - mówię wam! Autor tak sobie idzie tą plażą zamyślony… i pewnie już wie, że był to ruch w dobrą stronę.
Ponadto Krzychu Korpik zrobił wystawę fotografii w temacie kobiecym. I jak orzekli fachowcy był to strzał w sedno tarczy. Moje ocena ignoranta jest też jak najbardziej pozytywna, no bo cóż, każdy lubi kawałek cycuszka lub pupeczki podany w wykwintnym sosie. I nawet rączka z rajstopką może być frapująca… Dysonans poznawczy między wystawą z rynku z ubiegłego roku, a tą z WeWe, jest spory, ale myślę , że za przeproszeniem zwrot akcji w przypadku fotografa Krzysztofa nastąpił w dobrym kierunku.

Szaliczku, sriczku, piczku! Weź se ten swój festiwal i go zeżryj, a potem wysraj z radością, niech ci flak nie pęknie! Ale mnie sraczko, padaczko zostaw w spokoju, mojego Murzyna, Żyda i pederastę też, bo oni są moi, a nie cudzy. Wyszła z ciebie azjatycka małpa, taka co z transportu na Kamczatkę uciekła, a teraz na europejskie salony się pcha z łapami. Gdzie kurwa, się pytam! Gdzie z tymi łapami! Myślisz poczwaro, że poklask znajdziesz, gdy publicznie się wyrzygasz i, że ci to ujdzie płazem?
Wiem wszystko o tym geszefcie, mi ciemnoty nie wciśniesz, magia szaliczka na mnie nie działa, przestaje działać też we Wrześni. Zegar tyka. Dni tego burdelu są policzone. Ale ty może o tym nie wiesz, więc ci mówię:wkrótce koniec. Nareszcie!

Bliżej nie znani z imienia i nazwiska puczyści, chcieli obalić siłą Waldemara Grześkowiaka jaśnie panującego nam zastępcę burmistrza Września. Pucz (nie mylić z zamachem stanu) był zorganizowany przebiegle, a puczyści działali w białych rękawiczkach. A było to tak. Do krwioobiegu wrzesińskiego wpuszczono zatrutą torpedę z informacją, że: Grześkowiak ma być zdjęty ze stanowiska, na jego miejsce miał być wstawiony Tadeusz Świątkiewicz – teraz sekretarz gminy. Torpeda pędziła coraz szybciej i szybciej, a wieści były coraz bardziej apokaliptyczne. W ratuszu powołano Kolegium Szefów Połączony Sztabów. Ciało to miało rozwiązać kryzys. Na Zalew Wrzesiński został wysłany ORP „Generał Abraham”, aby przechwycił niebezpieczny obiekt. Marynarzom dopisało szczęście. Po zbadaniu torpedy okazało się, że był to ślepak, właściwie wydmuszka. W raporcie tajnych służb gminnych można przeczytać:
Obiekt niewiadomego pochodzenia. Zbudowany na częściach i kompozytach pochodzących z Korei Północnej. Nie odnaleziono materiałów rozszczepialnych, ani zapalnika. Użycie obiektu miało cechy prowokacji. Prawdopodobny cel: destabilizacja struktur władzy, sianie zamętu z zamiarem rozbicia szeregów partyjnych. Wszczęto czynności operacyjne w celu wykrycia prowokatorów.

W d… mnie strzyka, jak słyszę te wszystkie opowieści. Ale cóż… jak nie wiecie, to wam powiem, a raczej napiszę. We Wrześni mamy coś w rodzaju zimnej wojny. Kałużny walczy z Jaśniewiczem, albo Jaśniewicz z Kałużnym. Albo raczej dwór Kałużnego walczy z dworem Jaśniewicza lub na odwrót. Mówi się też o dwóch obozach „kałużnikowym” i „dyziowo-krystynowym”, cokolwiek to znaczy.
Tak naprawdę nie wiadomo, kto z kim walczy i o co. Przejawia się to, przede wszystkim w mniejszych lub większych złośliwościach, bynajmniej tak twierdzą baby na wrzesińskim targu. Kilka przykładów o tych bab zasłyszanych: Pierwszy Powiatowy przez miesiąc nie może umówić się na spotkanie z Pierwszym Ratuszowym, albo Pierwszy Ratuszowy zapomina dać cynka Pierwszemu Powiatowemu, że jest kilka milionów do załatwienia w pewnym ministerstwie.  Jaja jak berety, ale baby zaświadczają, że umyte…
Ciekawe jak to się skończy?! Może Koreą, może Sajgonem, może bratnią pomocą. Nie daj Boże podniesioną rękę, władza odrąbie… moją rękę. 

Z racji zatrudnienia w Biurze Operacji Strategicznych, a także z faktu posiadania certyfikatu dostępu do tajemnicy państwowej do mojej skrzynki mejlowej trafiają poufne raporty dotyczące stanu bezpieczeństwa wewnętrznego. Otrzymuję również biuletyn informacyjny od najwyższych czynników powiatowo-gminnych. Naprawdę te czynniki są najwyższe z możliwych, a informacje od nich są objęte klauzulą tajne przez poufne. Prze to wiem wszystko: gdzie pies nasrał, kto pokazał fiuta i w jakim celu, kto przez  nieuwagę odsłonił cycka, albo kto zrobił sobie dziecko na boku dla odmłodzenia.
Generalnie nie mogę ujawniać żadnych informacji zdobytych tą drogą, ani dekonspirować owych czynników. Chyba, że  zadziała tu ważny interes społeczny. I tu właśnie zadziałał.  Próbka odtajnionych materiałów:

Istnieje coś takiego jak podblog Żołnierza. To też blog, ale pismo barzy katolickie takie społeczno-kulturalne, żeby nie powiedzieć: „Tygodnik Powszechny”. Ten „tygodnik” nazywa się Teatr Brzmienia Wu Er Zet. I kipi z niego zapał animatorski. Oto najnowszy przykład:
Zaczynamy działać! Jest plan, są chęci, pomysły i możliwości! Na początek, postanowiłem ubrać legendy wrzesińskie w formę improwizacji muzycznej, połączonej z tekstem, tańcem i wizualizacją. Co Wy na to? Mam nadziej, że znajdą się chętni którzy tchną do tego przedsięwzięcia ducha WueRZet! Zapraszam Wrześnian (i nie tylko) do współpracy! Grasz na czymś lub tylko improwizujesz? Marzysz o dobrej zabawie i zabiciu nudy? Chciałbyś zaistnieć we wspólnym projekcie? Dołącz do nas! Razem możemy stworzyć niezapomnianą legendę! GG Żołnierza 8843895 tel.601 53 63 63.
Dołączam się , choć we flet dmuchać nie potrafię, ani żaden inny rożek angielski, za to podam swój TOP 10 do wykorzystania, to jest postaci do opisania i obtańczenia:
1. Kobieta dwudziestowieczna, zwana „Prumelą”.
2. Romek vel „Fifin”.
3. Budzyna i cała ferajna z miasta: Pluto, Orka i przyjaciele…
4. Mojżesz, ten nasz wrzesiński.
5. Burmistrz-babcia klozetowa, czyli Ignacy Szypulski.
6. Józef Matuszewski
7. Lody u Przeora
8. Gwizdający człowiek z psem
9. Hrabia pawie oczko(czy jakoś tak… jeśli coś nie przekręciłem)
10. Nad Nilem.