Blog Filipa

Tu i ówdzie pisze się i słyszy się opinie, że samorządy to zbawienie dla Polski. Z drugiej strony, że niby rząd taki nieporadny, marnuje pieniądz europejski, biurokracja i festiwal straconych szans.  Za przeproszeniem to shit prawda. Ani samorząd nie jest taki wspaniały, ani rząd słoniowaty. Coraz bardziej się przekonuje, że jest dokładnie odwrotnie. To właśnie ludzie samorządu terytorialnego, zwłaszcza ci na najniższym szczeblu, w gminach są dzisiaj głównymi hamulcowymi.
To w gminach panoszy się jeszcze postkomuna, samorządowa nomenklatura, która steruje niekompetentnymi radami, wójtami i burmistrzami. Społeczeństwo jeszcze nie wybiera kompetencji, a więc w konsekwencji gminami kierują zastępy biurw na okopanych pozycjach. Stąd niektóre wspólnoty po dwudziestoleciu wolnych rad, nadal są w opłakanym stanie, z potężnymi problemami społecznymi i gospodarczymi.
W innych gminach, złota epoka samorządu przyniosła kartele. Najzwyklejsze w świecie zmowy między administracją a biznesem, która ma na celu kontrolowanie procesów politycznych, zwłaszcza wyborczych. W efekcie nie ma mowy o wymianie elit, a więc dopuszczenie nowych ludzi i ruchów do rządów. W związku w magistratach panują dyktatorzy, wsiowi panowie życia i śmierci.
Tako prowda wam powiem…

Czas temu jakiś Jacek Żakowski napisał w „Polityce” o gigantycznym wpływie kultury na inwestycje. Artykuł zaczyna się od pierdów o Balzaku i powiedzonka „nie będę fatygował hrabiny, by zaoszczędzić ludwika”, znaczy fajnie się zaczyna. Po lekturze stało się coś niesamowitego… pomyślałem, pomyślałem, że żyję w mieście buraka, ogórka i marchewki. Uświadomiłem sobie, że we Wrześni nie ma inwestycji, bo nie ma kultury i na odwrót, za to mamy: WOK cudnie pachnący galartem i muzeum z PTTK w środku, a LZS już ustawił się w kolejce. Są też mecenasi, co poza Dodą świata nie widzą. PKP!
Jedyne co się zgadza z koncepcją Żakowskiego, to to, że stawiamy na chóry, a nie kabarety. Mamy swoich ludzi w chórach – doliczyłem się dwóch – a może jest ich więcej. Nie wiem. Nie wiem także czy oprócz śpiewania, wiążą się kulturowo i śpiewają o tym czy we Wrześni zainwestują Chińczycy, Koreańczycy a może Katarczyki. Być może nam coś pięknego wyśpiewają: Idzia bidzia min, sua suła… siang, siang, osjan chuła sinczilesaj kum kum! I jeszcze będzie cudownie…