Blog Filipa

Nie istnieje ktoś taki, jak mój poseł. Jakbym chciał coś załatwić u takiego wybrańca narodu, albo nie daj Boże szukać ratunku  to nie wiedziałbym gdzie i z kim gadać. W zbiorowej wyobraźni instytucja  „mojego posła” nie istnieje, bo istnieć nie może, ponieważ Września nie ma swojego przedstawiciela w parlamencie. A jak miała to nic z tego nie wynikało, no może poza znaczkiem pocztowym z okazji 100 rocznicy Strajku Dzieci Wrzesińskich…
Za to jest cały pododdział 11 posłów i senatorów z naszego okręgu wyborczego. Większość z nich reprezentuje tzw. kanadyjską część województwa wielkopolskiego, znaczy mało przychylną bażantom i niestety wychodzi to w praniu…
Wystarczy zajrzeć do witryny sejmowej. Sprawy wrzesińskie leżą i kwiczą. W trwającej pół roku pracy posłów słowo Września pojawia się rzadko. Właściwie można odnotować tylko dwie interpelacje gnieźnieńskich posłów Tadeusza Tomaszewskiego (Lewica) i Pawła Arndta (PO) w sprawie remontu drogi krajowej nr 15 na odcinku między Gnieznem a Wrześnią. Pisma zostały skierowane do Ministra Infrastruktury Cezarego Grabarczyka. Odpowiedź ministra można streścić w jednym zdaniu: dobra, dobra chłopaki, nie ma pieniędzy, ale inwestycja jest w planach, trzeba czekać.
Dlatego czekamy już kilka lat… niby burmistrz Wrześni jest z PO, minister jest z PO, ale ciągle remontu nie ma, ani tej biednej obwodnicy, ani ronda przy ul. Gnieźnieńskiej i to jest dopiero gruby skandal!